• De charmes van het bekervoetbal

    Een Engelse 6de-klasser schopt het tot Wembley doordat ze op een erbarmelijke knollentuin met 15% balbezit per ongeluk in de laatste minuut uit een corner de 1-0 tegen het grote Manchester United maken. Hierbij wordt de vakkenvuller van de lokale buurtsuper ineens de held van het dorp, omdat hij de bal ’t laatste zetje gaf. Voor de camera geeft hij aan dit nooit te hebben verwacht, maar stiekem toch droomde van de overwinning. Dit statement geeft hij extra kracht mee met de geveugelde woorden: ‘Waar twee teams aan een bekerwedstrijd beginnen, gaat er altijd eentje winnen??’

    Dit gevoel leeft niet echt bij Kampong.

    Wanneer half Augustus de poule-indeling bekend wordt gemaakt en er blijkt dat we zijn ingedeeld met FC Bal op ’t dak 1, SV Alle hens aan dek 1 en een zaterdag 2de klasser, wat gelijk staat aan zondag 5de klasse, wordt er al langzaam gebrainstormd hoe we in godsnaam eruit geknikkerd gaan worden. Aangezien het festivalseizoen dan nog een volle vaart bezig is, weet Schrurs ’t altijd wel voor elkaar te krijgen om minstens een van de drie wedstrijden met een elftal op de mat te verschijnen met een gemiddeld promillage van 2,4. Verder moet er in die periode aan teambuilding gedaan worden, dus een teamuitje de dag voor de wedstrijd met uitloop in ‘De Vrienden’ wordt ook altijd wel gerealiseerd. Zo hebben we de afgelopen jaren onszelf op slinkse wijze ontdaan van ’t bekertoernooi. Dit vanwege de doodeenvoudige reden dat als we het niet voor elkaar krijgen: Marsh zijn TEDtalk in New York over ‘Cognitieve dissonantie bij kinderen als gevolg van een disconnectie tussen de frontale en prefrontale cortex’ niet kan geven, kan Harm niet aanwezig zijn bij een belangrijk businessdeal in China waar de plastictasje enorm in trek zijn, kan Steven de natie niet redden, omdat hij door een ietwat lompenboer kreupel getrapt is en nu zijn Chinook-helikopter niet kan besturen en wordt Jeroen niet de ongekroonde winterburgermeester van Tirol, aangezien hij dan dat jaar maar vijf keer op wintersport kan gaan. Al met al een extra vrij weekend is een must.

    Helaas is dat plan dit jaar compleet de mist in gegaan. Aangezien we met een selectie van 70 man begonnen zijn, waren er alle wedstrijden wel elf man te vinden die naar behoren konden functioneren. Zo zaten we ineens in de volgende ronde van de beker. Voor de trainer natuurlijk ideaal, want zo zegt hij: ‘we hebben een brede selectie en ik zou ze alle twintig wel willen opstellen, maar dat kan nu eenmaal niet. Je bent zo sterk als de zwakste schakel en je wordt geen kampioen met elf man. Zo houden de jongens elkaar scherp.’ De trainer heeft waarschijnlijk een compilatie van interviews met Giovanni van Bronkhorst voor vier uur lang lopen bestuderen.

    Dan de wedstrijd; er waren hier en daar natuurlijk wat jongens met vakantie en zo zag de opstelling er iets anders uit dan de afgelopen weken. Zo maakte Thijs Bosman zijn debuut in de goal. Bestond de achterhoede uit: Ewout, Daniel, Steven en Tommy. Daarvoor Leon en Stefan. De aanvallende middenvelders waren: Ster, Nick en Merijn en speelde Fadh in de spits.

    We moesten spelen tegen Nika 1, een zaterdag derde klasser. Waken voor gemakzucht en hopen op een snelle voorsprong. Dat liep gesmeerd aangezien Fadh in de 4de minuut al de 1-0 maakte door een vrije trap van Leon binnen te koppen. Vervolgens kwam Kampong daarna niet in gevaar en wisten ze een minuut voor rust op 2-0 te komen door een doelpunt van Ster. De tweede helft gingen dezelfde namen van start, en was hetzelfde spelbeeld aanwezig. Kampong domineerde, kreeg geen kans tegen, en het was wachten op meer goals. Nika begon zich vanaf dat moment ook van zijn mindere kant te laten zien. Twijfelachtige beslissingen van de scheidsrechter werden met veel kabaal ontvangen en ook de spelers van Kampong moesten bij vlagen hun ledenmaten de lucht in gooien om blessures te voorkomen. Met name Leon was de gebeten hond. Dan weet ‘ie ook eens hoe dat voelt. Als uitschieter was er het natrappen op Leon, wat de onprettig gestoorde nummer 32 op een rode prent kwam te staan. Door knullig verdedigen scoorde Kampong nog twee doelpunten. Merijn en Corne, die zijn debuut voor Kampong 1 maakte, scoorde de doelpunten.

    We beginnen langzaam in een spagaat te komen waardoor bekeren misschien toch iets leuks wordt. Het blijft natuurlijk toch de kortste weg naar Europa! Het clubje tegenover ons heeft zichzelf jarenlang ‘cupfighters’ genoemd en wie weet het is dit jaar wel ons jaar. Mochten we dit jaar nog 5 bekerwedstrijden winnen, en vervolgens de KNVB-beker op ons naam schrijven, dan moet je niet gek opkijken als we vervolgens in pot 5 belandde, en in de Europa League in een poule zitten met: Arsenal, Schalke 04, Sevilla en Botev Plovdiv!

    Echter moet je ook niet gek opkijken als we de volgende ronde verliezen van een club waar we nog nooit van gehoord hebben??

    Uw reporter, Daan van der Ster.