• André le Fèvre: Oranje-international met Kamponghart

    Vorige week werd bekend dat Kampong 1 door de KNVB is beloond voor het goede seizoen en vanaf de ‘jaren twintig’ mag uitkomen in de Eerste Klasse zondag. Het doet denken aan de magische jaren twintig van de vorige eeuw, toen Kampong zelfs een international in de gelederen had: André le Fèvre.

    Dat André le Fèvre zich in 1922 bij Kampong voegde, lag niet direct voor de hand. Als geboren Arnhemmer maakte hij vooral furore in het oosten van het land. Hij werd opgenomen in het zogenaamde ‘Oostelijk elftal’ en speelde enkele duels voor het Nederlands studentenelftal. Le Fèvre leek op zijn plaats te zitten, maar plotselinge veranderingen in de voetbalwereld brachten hem naar Utrecht.

    In de vroege jaren twintig veranderde het voetbal namelijk van een elitesport in een volkssport, die door iedereen mocht worden beoefend. André kon hier maar moeilijk aan wennen en meldde zich aan bij Kampong, destijds nog een echte eliteclub die uitkwam in de derde en tweede klasse van de Nederlandse voetbalcompetitie.

    Ondanks dat hij niet op het hoogste niveau speelde, viel de tweebenige Le Fèvre wel op bij bondscoach Fred Warburton, die hem selecteerde voor het duel tussen Nederland en Zwitserland. Tussen 1922 en 1927 zou André le Fèvre een vaste klant blijven in Oranje en tot liefst zeventien interlands komen als speler van Kampong. Daarmee heeft Kampong nog altijd vaker een speler geleverd voor het Nederlands elftal dan clubs als N.E.C., Heracles en sc Heerenveen! Ook stadsgenoot Hercules, twaalf keer leverancier, blijft wat dit betreft achter op SV Kampong.

    Het sportieve hoogtepunt voor Le Fèvre was zonder twijfel zijn uitverkiezing voor de Olympische Spelen in Parijs van 1924. Het was de eerste Olympische spelen waar Noord- en Zuid-Amerika en Afrika aan meededen, waardoor ook wel over het eerste WK ooit wordt gesproken. In de halve finale stond Nederland lang aan de leiding maar na vermeend hands eindigde de wedstrijd in een 2-1 overwinning voor de latere kampioen Uruguay. De dubbele wedstrijd om de bronzen plak ging uiteindelijk verloren tegen Zweden. Le Fèvre kwam in alle wedstrijden in actie en maakte z’n enige interlanddoelpunt in de wedstrijd tegen Zweden.

    André Le Fèvre bleek meer dan alleen een voetballer. Tijdens zijn dienstverband bij Kampong promoveerde hij aan de Universiteit Utrecht als doctor in zowel de natuurkunde als de wiskunde. Die diploma’s kwamen later goed van pas, toen Le Fèvre een zware blessure had opgelopen in het duel met de buren van VV Voorwaarts en hij o.a. de wedstrijd tegen Denemarken moest missen het weekend erop. Voetballen op niveau zat er niet meer in, waarna Le Fèvre naar het toenmalige West-Indië (Curacao) vertrok om daar te werken.

    Kampong is nooit helemaal uit zijn hart verdwenen, want in 1939 (Le Fèvre was toen al ruim 40 jaar oud) keerde hij terug om nog één keer competitief te voetballen. Op het toen net geopende Sportpark Maarschalkerweerd sloot André le Fèvre zijn voetballoopbaan af, in het blauw van de SV.

     

    29-03-1925 Nederland – Duitsland. Met André le Fèvre tweede van rechts.